Τρίτη, 26 Φεβρουαρίου 2013

Μην αθετείς ποτέ τις υποσχέσεις σου!

Δεν μπορώ να πω πως είμαι ιδιαίτερα καλά.Ίσως να βρίσκομαι στη πιο δύσκολη φάση της ζωής μου.Και ο λόγος;;!!Γιατί αθέτησα την υπόσχεση που έδωσα στον εαυτό μου.Ότι το '13 θα είναι η δικιά μου χρόνια.Ότι δεν θα αφήσω κανέναν να μου τη χαλάσει.Ότι θα λύνω τα προβλήματα μου χωρίς να χρειάζομαι τη βοήθεια των άλλων.Ότι θα σκέφτομαι μόνο το παρόν γιατί το παρελθόν πέρασε και δεν μπορούμε να το αλλάξουμε!

Ίσως φταίει και το ότι δεν ξέρω τι θέλω πια από τη ζωή μου.Γιατί απλά άφησα την ευκαιρία να φύγει από τα χέρια χωρίς αν την αρπάξω από τα μαλλιά και να ξεζουμίσω μέχρι και την τελευταία χαρά που θα μπορούσε να μου δώσει.Και ας με πλήγωνε.Δεν θα μπορούσα να το αποφύγω.Είναι και αυτό μέσα στο παιχνίδι.Πάντα μέσα στα καλά πρέπει να περιμένεις κάποιο κακό να έρθει αργά ή γρήγορα.Αλλά όταν όλα πάνε στραβά,μπορείς να περιμένεις κάτι καλό να έρθει;;Και να έρθει ,που το θεωρώ απίθανο και ακατόρθωτο,θα κρατήσει για όσο το χρειάζεσαι;;

Αλλά μερικές φορές είναι καλό να έχεις ελπίδα.Είναι αυτό που σου δίνει τη δύναμη να προχωράς,ξεπερνώντας τα εμπόδια ακόμα και όταν μοιάζουν ακατόρθωτα και απέραστα!Και νιώθεις την ευχαρίστηση ότι επιτέλους μετά από πολύ κόπο και προσπάθεια το ξεπερνάς και περιμένεις κάτι καλό να έρθει.Και το αποτέλεσμα;;Με το που γυρίσεις για να αντιμετωπίσεις τη χαρά,συνειδητοποιείς πως ο δρόμος είναι ακόμα πολύ μακρύς!

 Και συνέχεια προσπαθούν να σε  κάνουν να φαίνεσαι μικρός μπροστά τους,Αδύναμος.Να θες να φωνάξεις αλλά να μην μπορείς γιατί τελικά κατάφερες να πείσεις την καρδιά και το μυαλό σου πως είσαι μικρός μπροστά τους.Σε μειώνουν,σε υποβιβάζουν για να δείχνουν αυτοί μεγαλύτεροι,δυνατότεροι.Ξαφνικά χάνεις τους πάντες και τα πάντα.Τη γη κάτω από τα πόδια σου.Γυρνάς και βλέπεις τους ανθρώπους που μέχρι τώρα πίστευες πως ήταν δίπλα σου και σε στήριζαν,προσπαθώντας και αυτοί με το δικό τους τρόπο να σε κάνουν να σταθείς στα πόδια σου,να σηκώσεις το κεφάλι ψιλά και να δείξεις στους άλλους ότι υπάρχεις και εσύ σε αυτό το μικροσκοπικό αλλά πολύ δολοπλόκο κόσμο,να σου γυρνάνε την πλάτη σαν να ήσουν ένα παιχνίδι,ένας βήμα μακριά από την υλοποίηση των δικών τους ονείρων.Γιατί τελικά όλοι ζούμε στην ύλη των ονείρων.Δεν ξέρουμε που θα βρεθούμε από τη μία στιγμή στην άλλη!Εμείς απλά ελπίζουμε να μας βγάλει σε έναν όχι και τόσο τραχύ δρόμο όσο αυτούς που έχουμε έρθει αντιμέτωποι μέχρι τώρα!


Και κάθεσαι και με κοιτάς εκεί πέρα..μακριά.Να καταστρέφομαι.Ένα-ένα να πέφτουν τα τούβλα που με στήριζαν τόσα χρόνια να μην πέσω.Και δεν κάνεις τίποτα για να με βοηθήσεις!Φταίει που δεν έχεις ιδέα! Δεν έχεις ιδέα πως είναι να σου λείπει ένα κομμάτι της ψυχής σου, να το έχεις αφήσει πίσω, στα χέρια ΚΑΠΟΙΟΥ που δεν το θέλει, που δεν καταλαβαίνει την αξία του. Δεν έχεις ιδέα πως είναι να μην ξέρεις αν θα ξαναδείς ποτέ αυτόν τον ΚΑΠΟΙΟΝ , να ζεις κάθε μέρα με την απουσία του και το φόβο ότι η εικόνα του θα σβήσει από τη μνήμη σου…με το φόβο ότι δε θα έχεις την ευκαιρία να ξανακούσεις τη φωνή του…να ζεις με μια ψευδαίσθηση, να κουβαλάς μια ανάμνηση και να την κρατάς ζωντανή μέσα σου…μόνο έτσι θα παραμείνει ζωντανή η καρδιά σου… Όμως πάντα θα λείπει αυτό το κομμάτι! Πάντα. Και οι πεταλούδες στο στομάχι…και αυτές θα λείπουν αν δεν τον βλέπεις…αυτοί οι δυνατοί χτύποι της καρδιάς όταν το βλέμμα σου συναντάει το δικό του…λείπουν και αυτοί. Δεν έχεις ιδέα πως είναι να ζεις μόνο για τη μέρα που θα τον ξαναδείς (αν υπάρχει καμιά ελπίδα να τον ξαναδείς) και να μην έρχεται αυτή η μέρα… Όσο την πλησιάζεις αυτή να απομακρύνεται. Και το κομμάτι της ψυχής σου είναι πάντα δικό του. Δεν έχεις ιδέα πως με άφησες να ζω κάθε μέρα.

Και οι γαμημένες αναμνήσεις ξεπηδάνε μία-μία από τα παλιά και σου λένε μάταια:''Mικρέ να είσαι δυνατός και πάντοτε αληθινός γιατί αυτός εδώ ο κόσμος έχει ανάγκη από φως, βλέπεις χαθήκανε τα όνειρα, χάθηκαν τα αισθήματα μα εσύ έχεις την δύναμη να διώξεις τα προβλήματα.Έχεις και κάτι που σκλαβώνει κάθε τι στο πέρασμα σου ,έχεις χαμόγελο που λάμπει και τα κάνει όλα δικά σου.''Όσο και να θες να το πιστέψεις όμως,ξέρεις κατά βάθος πως δεν ισχύει τίποτα από όλα αυτά που προσπαθούν να σου πουν.Είναι ψέμματα όλα πλέον!

Παρασκευή, 15 Φεβρουαρίου 2013

Άτιτλο ΙΙΙ

Καλό μήνα να έχουμε(λίγο καθυστερημένα αλλά οκ!

Είχα να γράψω αρκετό καιρό  αλλά τι να κάνω υποχρεώσεις!Θα μου πείτε τι υποχρεώσεις μπορεί να έχει ένα έφηβος..εκτός από το σχολείο που όπως λένε και οι μεγάλοι ότι το σχολείο είναι η δουλεία των παιδιών εγώ δεν το βλέπω έτσι!

Από την τελευταία φορά που έγραψα έγιναν αρκετούτσικα πράγματα!Για παράδειγμα αρρώστησα και τώρα είμαι πάλι άρρωστος!!Και ήλπιζα να μην αρρωστήσω ειδικά αυτό το Σ/Κ.Ο λόγος;;Μια εκδρομή στα Καλάβρυτα!Το φροντιστήριο ένος φίλου μου διοργάνωνε μονοήμερη στα Καλάβρυτα,με προσκάλεσε και είπα να μην αρνηθώ.Να όμως που αρρώστησα!Η εκδρομή είναι αύριο.Βέβαια θα πάω που να έχω και 40 πυρετό.Δεν την χάνω για κανένα λόγο!Το μόνο κακό είναι ότι πρέπει να ξυπνήσω στις 6 το χάραμα,αλλά χαλάλι!Έχω και τη μάνα μου να με πρίζει να προσέχω,να πάρω ζεστά ρούχα,να προσέχω τα πράγματα μου κτλ!

Καλά πήγα την προηγούμενη Τετάρτη πήγα στο Μοναστηράκι αφού δεν είχαμε σχολείο και έφαγα ένα παγωτόοο!Καλά απίστευτο.Ήταν μια τόση μυστηριώδης και συνάμα εκρηκτική γεύση.Είχα παγωτό λεμόνι,μανταρίνι,λικέρ τριαντάφυλλο και ρούμι.Ιταλική συνταγή μας είπαν!
Συμβουλή προς ναυτιλλομένους:Μην πάτε ποτέ στο Μοναστηράκι χωρίς άνετα παπούτσια για περπάτημα!Με το που γύρισα σπίτι,έπεσα στον καναπέ!Τα πόδια μου ήταν κυριολεκτικά νεκρά!Ήμουν σκασμένος και από το φαγητό!Και σκεφτόμουνα ότι γράφω Βιολογία και Χημεία ήταν το αποτελειωτικό χτύπημα!Μα σα σωστό παιδί και μαθητής σηκώθηκα,πήρα το πτώμα μου από τον καναπέ και πήγα να διαβάσω!:Ρ:Ρ


Εγώ σαν πολύ ''φυσιολογικός'' άνθρωπος έπρεπε να φτάσει Φεβρουάριος για να ξεστολίσω τα χριστουγεννιάτικα!Άντε βγήκαν αυτά και είπα να βάλω κάτι πρόχειρο μέχρι να μπει η άνοιξη και να βάλω τα ανοιξιάτικα μου!Αν και πραγματικά ο καιρός μόνο χειμώνα δεν θυμίζει!Άσχετα που έκανε ψωφόκρυο αλλά όλο ήλιο έχει!Να πω ότι βρέχει..ούτε αυτό!

                         ~.~.~.~.~.~

Πήγα στην εκδρομή και πραγματικά πέρασα....σκατά!Ήταν βαρετά,ιδιαίτερα στο λεωφορείο που καθόμουν μόνος.Αν και αυτό ήταν το λιγότερο γιατί από πίσω μου ήταν κάτι μ@λ@κισμένα που κραζόμαστε και μου είχαν σπάσει τα νεύρα.Έλεγαν ανέκδοτο χρησιμοποιώντας εμένα ως κύριο πρόσωπο και μετά τα έλεγαν σε όλο το λεωφορείο και μετά γελούσαν!Τουλάχιστον μετά στο χιονοδρομικό πέρασα καλύτερα...μπορεί να μην έκανα σκι και έτσι αλλά πάντως ευχαριστήθηκα να βλέπω τις τούμπες των άλλων!Γινότανε πραγματικά χαμός..έχανε η μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα.Να μην μιλήσω για τις τιμές στο σαλέ!Απλησίαστες!!!5 ευρώ την σοκολάτα και 2 ευρό την τυρόπιτα.Και μην φανταστείτε τίποτα υπερμεγέθη και τέλεια σε γεύση.Βλακείες..γιατί σου λέει θα έρθει ο άλλος,θα ξεπαγιάσει από το κρύο και θα μπει μπέσα να φάει τίποτα και να πιει..εεε ας κοπανίσω τις τιμές στο σταυρό!Μετά πήγαμε στα Καλάβρυτα όπου εκεί περιφερόμασταν σαν τις άδικες κατάρες.Στο γυρισμό ανυπομονούσα να γυρίσω σπίτι μου.Και ότι τελικά γύρισα είπα στους δικούς μου:''Άμα σας ξαναπώ για εκδρομή με σχολείο-φροντιστήριο και έτσι να μου το απαγορεύσετε!!''Άκουγεται υπερβολικό αλλά είναι η αλήθεια.Ούτε στην 3ήμερη του σχολείου μου θα πάω γιατί πρώτον θα πάμε στα Καλάβρυτα(πάλι :Ρ)και δεύτερον δεν ξέρω με ποιον θα με βάλουν στο δωμάτιο!!

Ααα χθες ήταν του Αγ.Βαλεντίνου.Τι βλακείες θεέ μου.Αυτός που το σκέφτηκε προφανώς θα ήθελε να πουλήσει φθηνά σοκολατάκια και να κάνει τους ανθρώπους να πιστεύουν πως και καλά αγαπιούνται.Και καλά ας δεχτούμε πως γιόρταζαν χθες οι ερωτευμένοι,εμείς οι ερωτεύσιμοι πότε γιορτάζουμε;;χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα δεν ξέρω για σας αλλά εμένα μου άρεσε!:Ρ:Ρ


Αυτά προς  το παρόν!Καλό σας βράδυ και καλό Σ/Κ!:))