Τρίτη, 31 Ιουλίου 2012

Άρον των ποδιών σου και περιπάτει...

Έτσι λέω στους πολυαγαπημένους φίλους μου όταν  μελαγχολώ.Και δυστυχώς για αυτούς όταν μελαγχολώ θέλω να περπατήσω.Αλλά να περπατήσω πολύ.Τι καλύτερο από ένα άλσος για να περπατήσεις!Mα επειδή εγώ είμαι ανάποδος άνθρωπος πάντα προτιμώ να πηγαίνω στο Τατόι στους βασιλικούς τάφους!!Εντάξει δεν πάω για να δω τους τάφους αλλά είναι υπέροχα για περπάτημα.Και τις κρύες μέρες του χειμώνα ένας καυτός καφές στο χέρι είναι απαραίτητο αξεσουάρ.Το καλοκαίρι μπορείτε να κάνετε ένα πικ-νικ.Σας προτείνω ανεπιφύλακτα να πάτε!Αν βάλετε στο Google ''Τατόι'' θα σας βγάλει φωτογραφίες από το παλάτι,την πισίνα,την τεράστια αλάνα που είναι το κατάλληλο μέρος για σκυλιά..ειδικότερα αυτά που είναι υπερκινητικά τύπου κόλευ!!Και'γω κόλευ έχω και όταν πηγαίνουμε περνάει υπέροχα.Επίσης θα δείτε άλλα εγκαταλελειμμένα κτίρια.Βέβαια για την εποχή τους συντηρούνται μια χαρά.Εγώ να σας πω την αλήθεια θα έμενα εκεί.Μην χάνετε χρόνο.Τώρα που είναι και καλοκαίρι πηγαίνετε και θα με θυμηθείτε.Είναι ανυπέρβλητα για'μένα.Μέχρι και εξωτερικό σπα είχαν οι τότε βασιλιάδες.Τους σιχαμένους!!Θέλω και'γω!!!Το Τατόι βρίσκεται 15 χιλιόμετρα βόρεια της Αθήνας. Στο κτήμα βρίσκεται το θερινό ανάκτορο της πρώην ελληνικής βασιλικής οικογένειας.Το κτήμα περιήλθε στο δημόσιο τρεις φορές, το 1924, το 1973 και το 1994. Πάντα, μετά από καθεστωτικές αλλαγές, είτε δινόταν αποζημίωση στην τέως βασιλική οικογένεια, είτε δημευόταν αυθαίρετα όλη η περιουσία.Το 1924, με την ανακήρυξη της Β΄ Ελληνικής Δημοκρατίας, κατασχέθηκε το σύνολο της βασιλικής περιουσίας (δημόσια και ιδιωτική), υπέρ του Ελληνικού Δημοσίου. Για την ιδιωτική περιουσία επιδικάσθηκε αποζημίωση, που ουδέποτε εισέπραξε η τότε τέως βασιλική οικογένεια.Η ιστορία του Τατοΐου είναι ο άθλος της σχεδόν εκ του μηδενός δημιουργίας και, στη συνέχεια, διατήρησης ενός από τα πιο ωραία δάση της Αττικής στους πρόποδες της Πάρνηθας.Για μένα είναι και πηγή έμπνευσης.Κάποτε είχαν βάλει και πινακιδούλες που σε κατεύθυναν αναλόγως το που ήθελες να πας.Αλλά δεν υπάρχουν πλέον.Ή μάλλον υπάρχουν μόνο οι κατασκευές που είχαν πάνω αυτοκόλλητα που σε κατεύθυναν.Τα αυτοκόλλητα δεν υπάρχουν πια!Δεν χάνεστε αλλά ήταν καλή εφεύρεση.Δεν νομίζω ότι υπάρχει κάποιος που πήγε και είπε ότι δεν του άρεσε.Και όποιος το έχει πει αυτό τότε είναι τρελός για δέσιμο!Επιπλέον είναι το κατάλληλο μέρος για αυτούς που θέλουν να ηρεμήσουν.Λοιπόν αρείται τα πόδια σας και περιπατείται(αν είναι λάθος διορθώστε με γιατί με τα αρχαία δεν είμαστε και πολύ φίλοι).Περιμένω εντυπώσεις!!

Σάββατο, 21 Ιουλίου 2012

Καλοκαιρινό post..


Και επιτέλους το καλοκαίρι ήρθε και πήγε και εγώ σαν καλό παιδάκι διακοπές.Βέβαια πίσω μου άφησα τα πράγματα ίδια.Δεν άλλαξα τίποτα.Ομολογουμένος όταν γυρίσω με το κάλο σπίτι μου με περιμένουν πολλές υποχρεώσεις.Και ναι ήρθε η στιγμή που περίμενα έναν ολόκληρο χρόνο.Beach parties!!!Κάθε χρόνο κάνω ένα πάρτυ στο εξοχικό μου που από κάτω έχει παραλία.Καλώ όλους μου τους φίλους και περνάμε αξέχαστες βραδιές δίπλα στη θάλασσα.Το μόνο κακό τις υπόθεσεις είναι ότι πάνω από το κεφάλι μου έχω όλη μου την οικογένεια.Μέχρι και τον σκύλο μου.Το σκύλο μου τον θέλω.Τους άλλους δεν θέλω.Μα τι να κάνω..θα τους ανεχτώ.Θέλω να αφιερώσω το παρακάτω τραγούδι σε ένα πολύ ξεχωριστό άτομο για μένα.Ξέρει αυτός.

Καλό καλοκαίρι σε όλους τους bloggers!!!

Παρασκευή, 13 Ιουλίου 2012

Σε μάχη με την αλήθεια...

Ποτέ δεν υπήρξα και δεν πρόκειται να υπάρξω ο Mr.Famous.Και αυτό γιατί δεν το θέλησα.Ή μάλλον όπως όλοι και εγώ το θέλησα αλλά ποτέ δεν ήμουν τρελός στην ιδέα να γίνω κάποιος που όταν θα περπατάω στη γειτονιές γύρο από το σπίτι μου όλοι θα γυρνούν και θα με θαυμάζουν.Ίσως να έχω νιώσει αυτό το συναίσθημα.Μα δεν κράτησε για πολύ.Ζήτημα αν κράτησε 5 ώρες.Και σιγά.Και που δεν με παρατηρεί κανένας όταν βρίσκομαι στο σχολείο τι με νοιάζει.Καλύτερα.Έχω την ησυχία μου.Βέβαια σε μια οικογένεια όπου όλοι πασχίζουν να είναι πρώτη σε όλα και τα καταφέρνουν μάλλον εγώ είμαι το απόβρασμα.Δεν μου το λένε αλλά το καταλαβαίνω.Τουλάχιστον στους τομείς που μπορώ καταφέρνω και τους κάνω υπερήφανους.Τίποτα δεν κερδίζω από αυτό.Απλά νιώθω την δική μου αυτοϊκανοποίηση.Δεν δικό μου κόσμο που όλοι με καταλαβαίνουν ξέρουν πότε κάτι είναι σημαντικό για μένα.Και αυτό σημαίνει πως όταν είναι κάτι σημαντικό για μένα είναι ασήμαντο για τους άλλους.Φυσικό είναι.Όταν ζεις σε ένα κόσμο που τα λάθη δεν είναι επιτρεπτά έχεις συνηθίσει πλέον και δεν σε ενδιαφέρει τι θα πουν οι άλλοι όταν κάτι πάει στραβά.Θα μπορούσα να είμαι ο κύριος τέλειος αλλά έχω μια αρχή : να είμαι πάντα ο εαυτός μου άσχετα με το τι θα πουν οι άλλοι.Από εκεί εξαρτιούνται οι σχέσεις.Οι ανθρώπινες σχέσεις είναι σαν το τάβλι. Πόρτες, πλακωτό και φεύγα. Τα παιχνίδια εναλλάσσονται ανάλογα με τη φάση της σχέσης και τα άτομα που την απαρτίζουν. Όμως, όπως σε κάθε παιχνίδι, ένα πράγμα είναι βέβαιο: κάποιος κερδίζει, και κάποιος χάνει.Εεε η αλήθεια είναι πως πάντα έχανα.Αλλά ποτέ δεν με έπερνε από κάτω.Πάντα θα μου προσφέρονται ευκαιρίες.Αρκεί να κάνω τις σωστές εκτιμήσεις και να πετυχαίνω τους στόχους μου.


α. Στόχος
β. Εμπόδια
γ. Αποτέλεσμα

Όταν ο στόχος συναντά τα εμπόδια το αποτέλεσμα της σύγκρουσης είναι η ζωή που καταλήγουμε να ζούμε.Αυτό ακριβώς εννοώ.Όλοι έχουμε στόχους. Αλλά για να τους πετύχουμε, πρέπει να βγαίνουμε έξω και να τους κυνηγάμε. Και όλοι είμαστε κινούμενοι στόχοι κάποιων άλλων. Ή θα τους πετύχεις, ή θα σε πετύχουν. Ποτέ δεν ξέρεις ποιο θα συμβεί πρώτο. Και δεν μπορείς να πετύχεις τίποτα αν δεν ξέρεις τι θέλεις. Όταν ξέρεις τι θέλεις, τίποτα δεν είναι αδύνατον. Αλλά το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι ότι πολλές φορές αυτό που θέλουμε δεν είναι αυτό που θα μας κάνει ευτυχισμένους. Ακόμα και όταν τα πράγματα γίνονται πιο δύσκολα απ’ ότι το περιμένουμε.Έτσι λοιπόν αυτές είναι οι αλήθειες της ζωής μου με τις οποίες παλεύω!!!

Σάββατο, 7 Ιουλίου 2012

Live...

Πρακτικά όλοι ζούμε.Αλλά όταν λέω ''ζήσε'' εννοώ να ζούμε τι κάθε στιγμή.Άσχετα αν είσαι σε μια καλή ή κακή φάση.Όταν είμαστε μικροί ονειρευόμαστε  να βγούμε στον ''έξω'' κόσμο και να ζήσουμε τα καινούρια πράγματα που θα βρεθούν στο δρόμο μας.Βέβαια αντί να κάνουμε αυτό καταντάμε να είμαστε όλοι μέρα με πονοκέφαλο και πρησμένα πόδια από το ολημερίς τρέξιμο για να ολοκληρώσουμε όλες μας τις υποχρεώσεις.Αλλά τι γίνεται όταν ζούμε μόνο για τους άλλους;Δηλαδή να ξυπνάμε στις 6 το πρωί και το μόνο που σκεφτόμαστε είναι πως θα ικανοποιήσουμε τους άλλους.Αν κάποιος συνεχίσει έτσι στη ζωή του μετά από πολύ μικρό διάστημα θα βγει knock out.Αποφάσισα να αφήσω τους πάντες και τα πάντα και να δοκιμάσω ότι έχει να μου δώσει η ζωή χωρίς να φοβηθώ.Να υψηθώ στους εχθρούς σαν ένα ουρανοξύστη που δεν λυγίζει με τίποτα.Αυτό με βοήθησε να δω τη ζωή με άλλο μάτι.Να κάνω πράγματα που ποτέ δεν περίμενα πως μπορώ να κάνω.Να ζήσω τι κάθε μου στιγμή.Να είμαι ο πραγματικός μου εαυτός.Να μην φοβάμαι να φωνάξω τι γνώμη μου ακόμα και αν δεν αρέσει στους άλλους.Πρέπει να είμαι αυτός που θέλω εγώ να είμαι.Γιατί μόνο έτσι θα ζήσω πραγματικά.