Το παιχνίδι των απειλών..

Ναι ο τίτλος μου δεν είναι τόσο αντιπροσωπευτικός αλλά τι να το κάνεις!

Έχω καταλάβει πλέον ότι για να κάνω  μερικούς μερικούς να αρχίσουν να με φοβούνται λιγάκι πρέπει να τους απειλήσω!Γιατί νομίζουν πως είναι κάποιοι και ότι μπορούν να κάνουν ότι θέλουν!Αλλά δεν είναι έτσι τα πράγματα.Άμα θέλω μπορώ να τον κάνω να με βλέπει και να τρέχει χιλιόμετρα μακριά μου!Βασικά για αν πω την αλήθεια δεν σκόπευα να αρχίσω να απειλώ για να κάνω τους άλλους να καταλάβουν πως δεν είμαι αυτός που φαίνομαι.Αλλά αφού δεν παίρνουν από λόγια προχωράμε στις πράξεις.Και έτσι θα το παίξω και πολύ τιμωρός.Χαχαχα τι να πεις ήθελαν να παίξουμε το παιχνίδι των απειλών.Μόλις άνοιξαν το κουτί της Πανδώρας.Έχει να γίνει χαμός αυτό σας λέω μόνο!

Όπως πάντα βρίσκομαι σε αυτή την κλασσική μου μελαγχολία.Μα όλα είναι μελαγχολικά στην τελική.Ακόμα και ο καιρός.Τις προάλλες άνοιξα το παράθυρο του δωματίου μου να δω τον ήλιου που έδυε(πολύ ρομαντισμός έπεσε!!) και μου μύρισε τζάκι.Εεε τι να κάνω και εγώ!Ήταν και ωραίο το ηλιοβασίλεμα.Αυτό το πορτοκαλί ήταν όλα τα λεφτά.Αχχ

Έχετε ακούσει για αυτό το έθιμο που έχουν οι Γιαπωνέζοι να ανάβουν κάτι χάρτινα φαναράκια για αυτούς που έχουν χάσει και να τα αφήνουν στον αέρα και αυτά ανεβαίνουν όλο και περισσότερο!Έτσι θα κάνω και εγώ.Για τη χαμένη μου ζωή!

Aν και κατά τα άλλα όλα μου είναι καλά.

Ααα ξέχασα να πω πως ,δεν ξέρω για σας,αλλά το Σ/Κ που πέρασε ήταν ένα από τα χειρότερα μου.Μα πέστε μου ποιος φυσιολογικός άνθρωπος (ΦΥΣΙΟΛΟΓΙΚΌΣ πάντα)θα διάβαζε όλο το Σ/Κ.Και όμως το έκανα και έχω μετανιώσει πικρά.Ήμουν σε σημείο να κοιτάω τα ξυράφια και να δελεάζομαι να κόψω καμιά φλέβα.Πάλι καλά αυτό το Σ/Κ θα είναι καλό το νιώθω!Την Παρασκευή δεν έχουμε μάθημα γιατί την Κυριακή είναι 28η και θα κάνουμε γιορτή και θα μας δώσουν κάτι αριστεία επειδή βγάλαμε μεγάλους βαθμούς.Δεν θα πήγαινα αλλά αφού θα πάρω το αριστείο θα αναγκαστώ να πάω!

:)

Grrrr...

Nαι οκ βασικά είμαι σκατά.Και τώρα έρχεται η στιγμή να διαψεύσω την προηγούμενη μου ανάρτηση.Δεν είμαι καλά και δεν πρόκειται να γίνω γιατί πλέον έχω καταλάβει πως έτσι θα συνεχίσω την υπόλοιπη μίζερη ζωή μου!!

Βασικά αυτή η περίοδος τον ανακατατάξεων.Δεν έχω αφήσει τίποτα και κανέναν στην ησυχία του.

Ουσιαστικά όλα αυτά γίνονται επειδή κάποιοι τα έχουν δει και πολύ γαμιάδες(ιιιιιι πιπέρι κόκκινο..χεχεχε) και μου γαμάνε την ψυχολογία.Και όπως είχα πει σε έναν φίλο μου ''Η ψυχολογία μου μόνο παρθένα δεν είναι!!''

Επίσης έρχομαι για άλλη μια φορά να διαψεύσω αυτά που έχω πει πιο πριν γιατί όπως καταλαβαίνεται είμαι πολύύύ σταθερός στις αποφάσεις μου.Θυμάστε που σας είχα πει ότι θα ξανά πάω στην θεατρική ομάδα του δήμου μου;;!1Εεε άλλαξα γνώμη τελικά..ή μάλλον έχω μπερδευτεί και δεν ξέρω τι θέλω και τι όχι.Και αυτό δεν συμβαίνει μόνο σε αυτό το θέμα αλλά γενικώς δεν ξέρω τι θέλω.Από τη μία θέλω να πάω γιατί μπορώ να εκφραστώ και να ονειρευτώ χωρίς περιορισμούς.Από την άλλη όμως δεν ξέρω γιατί πρώτον δεν θα είμαι με τα παιδιά που ήμουν πέρσι,και τα ωράριο των προβών είναι λίγο κάπως.Αλλά πρέπει να πάρω κάποια στιγμή μια απόφαση!

Επιπλέον δεν μου έφταναν όλα τα άλλα τσακώθηκα και με την κολλητή μου.Ή μάλλον για να το θέσω πιο σωστά αυτή δεν μου μιλάει αλλά εγώ δεν ξέρω το λόγο.Προσπάθησα να της μιλήσω αλλά τίποτα!Βασικά..την παρασκευή το απόγευμα βγήκαμε μια βόλτα και την είδα ότι κάτι είχε.Την ρώτησα αλλά μου είπε τίποτα (τι άλλο θα μου έλεγε)Έτσι δεν έδωσα σημασία.Μετά ανέβασε μια φίλη της (και αφενός φίλη μου) στο φέισμπουκ πως είναι μαζί.Και τους έγραψα εγώ από κάτω ότι άμα ξανά κανονίσουν ξανά κάτι τέτοιο να με φωνάξουν.Και αυτή μου απάντησε πολύ απότομα από κάτω.Τέλος πάντων για να μην πολυλογώ την πήρα τηλέφωνο και μόλις τι ρώτησα αν έχει κάτι μου το έκλεισε στα μούτρα και είπε στην άλλη κοπέλα πως θέλει να μιλήσουμε από κοντά.Και έχει μείνει εκεί το θέμα.Τι να πεις...

:(

I'll be fine...

Mμμ βασικά νομίζω πως έχω αρχίσει  πως είμαι καλύτερα.Η ζωή μου όχι ακριβώς καλυτερεύει αλλά με τη χωστή και καλή παρέα όλα γίνονται καλύτερα!

Το σχολεία του δήμου πήγαν στο Ακρωτήρι για να κάνουν τον ετήσιο χορό..αχχ πόσο θα ήθελα να πάω.Να γίνω και εγώ παρτάκιας λίγο όπως μου είχε πει κάποιος ότι πρέπει να γίνω.Αλλά δεν πειράζει του χρόνου.

Ετοιμάζομαι επίσης να περάσω ένα τέλειο σαββατοκύριακο με την πιο σούπερ παρέα του  κόσμου.Με ατελείωτες βόλτες και ατελείωτα ψώνια!!Ναι και το ψώνια δεν το είπα για να βγει το στιχάκι. Πρέπει αν ανανεώσω την χειμερινή μου γκαρνταρόμπα γιατί δεν έχω τίποτα από χειμερινά.Καλά θα το παίξω και πολύ ψώνιο.Μπορώ και να με φανταστώ.Με χιλιάδες σακούλες από τα πιο ακριβά μαγαζιά της Αθήνας!!Χαχαχα έχω πολύ φαντασία τελικά.

Πήρα και μέρος σε ένα διαγωνισμό μαθηματικών.Του Θαλή αν το ξέρετε..βασικά δεν ήξερα ότι υπάρχει αλλά ήρθε η μαθηματικός μου στη τάξη και μας τόπε  και είπα τι έχω να χάσω.Θα δείξει!

Συνειδητοποίησα κάτι.Ένας άνθρωπος μπορεί να σου χαλάσει τη διάθεση μέσα σε μερικά λεπτά.Και τώρα αρχίζω το κράξιμο γενικής ''παιδείας''αν αυτό που θα κάνω λέγετε κράξιμο ή μάλλον θα κράξω τη ζωή μου..λοιπόν...

Δεν μπορώ να συνεχίσω έτσι.Να αφήνω τον καθένα να κάνει κουμάντο στη ζωή μου.Να με υποτιμούν και να με υποβαθμίζουν χωρίς να ξέρουν ποιος πραγματικά είμαι.Γιατί στη τελική κανείς δεν με ξέρει καλύτερα από τον ίδιο μου το εαυτό.Mόνο εγώ μπορώ να με κρίνω και κανένας άλλος.Είμαι αυτό που είμαι και σε όποιον αρέσω,για τους άλλους δεν θα μπορέσω.Δεν θα αφήσω κανέναν να με εμποδίσει από το να πραγματοποιήσω τα όνειρα μου και τις φιλοδοξίες μου.Τίποτα και κανένας.Και τι καταλαβαίνεις δηλαδή που μιλάς πίσω από την πλάτη μου;;ότι θα καταφέρεις κάτι;;Γιατί από ότι φαίνεται για να μιλάς πίσω από την πλάτη μου σημαίνει πως η ζωή μου είναι προφανώς πιο ενδιαφέρουσα από τη δικιά σου...Έτσι είναι η ζωή,τη περνάς και πάντα προσποιείσαι πως δεν σε νοιάζει ότι είσαι μόνος και τότε έρχονται κάποιοι και γεμίζουν το μικρό κενό που προσπαθούσες να παραμελήσεις τόσο καιρό.Τα πράγματα γύρω σου είναι τέλεια και σκέφτεσαι:''Ουαου είμαι χαρούμενος για μια φορά!!''και μέχρι να το συνηθίσεις φεύγουν.Και είσαι πάλι μόνος ακόμα περισσότερο από ότι ήσουν πριν και λες στο εαυτό σου ότι δεν θα ξανασυναντήσεις κάποιους που θα αναπληρώσουν το κενό.Αλλά θα ξανασυναντήσεις και και η διαδικασία θα επαναλαμβάνεται ξανά και ξανά!!

;/

Η γεωγραφία της μοναξιάς...

Έλα κοντά μου, 

στην αγκαλιά μου για πάντα να σε κρατώ. 

Δεν αντέχω άλλο 

μαζί να είμαστε και να μη σε 'χω. 

Θέλω πλάι μου συνέχεια να σαι. 

Να γίνω το βήμα σου 

και μαζί να περπατάμε, 

να γίνω η ανάσα σου 

και απαραίτητη για μια ζωή να σου είμαι. 

Δεν αντέχω άλλο, 

μαζί να είμαστε και να μη σε χω. 

Δεν αντέχω σε δρόμους λησμονιάς να τριγυρνώ. 

Ταξίδεψε με μέσα σου, 

την ευτυχία να γνωρίσω. 

Κάθε μικρή στιγμή που είσαι κοντά μου, 

κολυμπάω βαθιά στην αγάπη που σου εχω... 

Κάθε λεπτό εύχομαι αιώνες να κρατήσει... 

Μα φεύγεις, 

και μόλις φεύγεις πνίγομαι ξανά 

στη γεωγραφία της μοναξιάς... 

Βeen there,done that...

Βασικά με έχει πιάσει οίστρος στις ξένες γλώσσες και έπρεπε με κάποιο τρόπο να το εκφράσω!!

Day: you wake up looking for something, hoping for the best but expecting the worst as the song says, use the right foot to get up, stand in front of the mirror and say “today is the day” and then, everything changes around you, you start feeling happiness, maybe like never before, you smile and you promise NOTHING will change that, either the ugliest person inside.

, go downstairs and you might probably have breakfast with your father and mother, or just with one of them, or maybe just your mom or maybe with your children (if you have them), or maybe you don’t have breakfast at all because you’re too busy; Go to some places, it might be school, it might be your job, college, but you will always find someone around you, they come and say “Hello” and you say “Hello. How are you?” they will just answer “Fine, thanks” then life keeps going.
One of your dearest friends come to you or maybe a stranger (because strangers come to you or you go to them if you notice something weird), they are sad, someone has died, or got ill, or go to jail, or.. I don’t know, someone or something has hurt them. He or she starts to cry in front of you, your hands start sweating, speechless, don’t know what to say and then you feel like an idiot because you can’t help them at all, you don’t know what their feelings are, then most common phrase goes out your mouth “I’m sorry.. for everything you’ve been throught but you’re strong, everything will be okay”, then you hug them, wipe their tears and go away, like nothing happened, but on the road you start thinking, thinking of that person, you might wonder “What if that happened to me? What would they say to make me feel better? Are my friends gonna be there? If they are.. would they make me laugh or smile? Wait... Do I have friends?”, your perfect day start getting worse.
“Why am I alone?” you wonder as you walk on the sidewalk “Did I do something wrong? Are my actions bad? Do they want me around?”, too many questions you need to be answered, you look around and you find one of your friends, probably the one you spend more time with everyday, he or she notices you’re sad, they come and ask you “What’s wrong?”, you shake your head saying “I’m alright”, lie; your brain is killing you inside with those questions, after some hours, your perfect day is just another day, another routine.
“Everything will be okay”, such a bad advice, you feel like you’re falling down, sometimes sad songs help you to get worse, your friend comes to you again, worried, all the pressure of the day is now in your shoulders “LEAVE ME ALONE, YOU DON’T GET IT”, “What am I to you? What if I leave forever? Will you miss me?”, “Why is God punishing me this way?”, “What did I do?”, “Are you my friend?”, “DO YOU LOVE ME?” “I WANNA KILL MYSELF”, common phrases you use, your friend doesn’t know what to say, he or she is in the same situation you were, speechless. You go like “I get it” and you leave.
Afternoon, after crying your heart out, you notice you were wrong, you treated your friend in a bad way, you go to the person you hurt, that person is mad at you, so typical, but it does matter to you, then the other people around you is nothing, just people, you feel alone again like the beginning, your perfect day? Just crap. Everything is going worse and the good things you have that day? You can’t notice them, you’re temporarily blind.
HOME SWEET HOME: time to relax, to think about everything and regret about everything you did wrong, in a bipolar mood, you start feeling happy, again. And you say to yourself “I’m so fucked up”.

Sincerely,
Been there, done that ♥

Το πόσα ορθογραφικά παίζει να έχει δεν το συζητώ αλλά περνάω τη φάση μου και είμαι κάπως!!!

;)

Του Σ/Κ τα νέα...

Πάει και αυτό το Σ/Κ για άλλη μια φορά και το αποχαιρετώ με μαύρο δάκρυ.Πάλι καλά που δεν είναι μαζί μου ο κολλητός μου γιατί θα πέταγε τη βλακεία τύπο:''Μπα όχι μαύρο,προς το γκρι το κόβω.''.Τέλος πάντων.Νομίζω αυτό το Σαββατοκύριακο ήταν από τα καλύτερα που έχω περάσει από τότε που άρχισαν τα σχολείο.Βέβαια ήταν λίγο ανοργάνωτο ,και θα σας εξηγήσω γιατί πιο κάτω,αλλά αυτές είναι οι χαρές τις ζωής...!

Βασικά κυκλοφορούσα μέσα στους δρόμους και τα σκοτάδια στις 12 τα μεσάνυχτα!Αλλά το Σάββατο μου δεν ήταν σαν κανένα άλλο.Πήγα βόλτα μέχρι το Χαλάνδρι.Έφτασα γύρω στις 9 το βράδυ εξαιτίας μιας φίλης μου.Πήγαν να μας πατήσουν 2 φορές κάτι αυτοκίνητα.Αλλά κατά τα άλλα ''όλα'' μια χαρά.

Ααα βρήκα και το μότο μου για το μήνα:

ΚΑΝΤΕ ΔΙΑΙΤΑ!Αποφεύγεται τα χαλασμένα όνειρα και τις άσχημες αναμνήσεις..είναι πλούσια σε λύπη..

Εεε για πείτε πως σας φαίνεται!!!Εγώ το βρίσκω υπέροχο.Έχει νόημα!Βασικά με αυτό το μότο θα προχωρήσω μπροστά και θα κάνω ότι λέει:Θα αποφεύγω τα χαλασμένο όνειρα τα οποία προφανώς κάποτε ήταν έτοιμα να πραγματοποιηθούν άλλα κάποια που δεν έχουν ούτε ιερό ούτε όσιο τολμούν και αχρηστεύουν τα όνειρα μας που για πολλούς μπορεί να είναι το μοναδικό πράγμα που τους έχει απομείνει.Επίσης θα αποφεύγω τις κακές αναμνήσεις γιατί άλλωστε δεν μπορώ να κάνω κάτι για να τις αποτρέψω.Και αποτέλεσμα όλων αυτών είναι η λύπη!!


Καλό μήνα βρεε. Άντε μακάρι να πάει καλά ο Οκτώβρης γιατί δεν με βλέπω καλά.Βέβαια ο Σεπτέμβρης έφυγε που σημαίνει:τα κεφάλια μέσα τέρμα οι βόλτες(λίγο απίθανο όμως),διαγωνίσματα πολλά θα έρχονται στη φόρα το ένα μετά το άλλο.Έχει και τα καλά του όμως(τουλάχιστον για μένα) αρχίζουν οι αγαπημένες μου σειρές,τα κρύα καταφθάνουν.

Άχου τι ωραίο που είναι αυτό το τοπίο.Θα βρω ένα τέτοιο.Δεν ξέρω που αλλά θα το βρω και θα πάω εκεί και θα το χαζεύω.

Όμως μαζί με τον Οκτώβρη έρχεται και το Halloween!!Ανυπομονώ.Δεν ξέρω μπορεί να μην το γιορτάζουμε στην Ελλάδα αλλά οι συγγενείς μας στην Αμερική μας στέλνουν φωτογραφίες,βίντεο και τέτοια και γενικώς φαίνεται πολύ ωραίο!

Σας έχω πει πως μου τη σπάει πως ο αδερφός μου δεν έχει ελαττώματα;;Είναι ψηλός,όμορφος,μπρατσομένος,έχει ωραία φωνή,παίζει κιθάρα, έχει όποια γκόμενα θέλει..απορώ.Πως τα καταφέρνει ήθελα να'ξερα. Αλλά είναι καλό παιδάκι.Να φανταστείτε πρότεινα να πάμε όλα τα αδέρφια ένα τριήμερο μόνοι μας!!Θα ήθελα πάρα πολύ να πάω αλλά αυτός ο κ**οχρόνος δεν με αφήνει να κάνει ρούπι.Τέλος πάντων..

Αποφάσισα να εν ταχθώ και φέτος στην ομάδα θεάτρου που έχουμε στο δήμο μου.Πέρσι ανεβάσαμε το ''Όνειρο Καλοκαιρινής Νύχτας'' του Shakespeare.Μεγάλη επιτυχία.Φέτος θα ανεβάσουμε Μπρεχτ ''Ο κύκλος με την κιμωλία''.Δεν μπορώ να περιμένω μέχρι τότε..Να δω και τι θα κάνω με το πρόγραμμα γιατί ο χρόνος με πιέζει αρκετά πολύ.Αλλά θα προσπαθήσω μέχρι να λιποθυμήσω από την υπερκόπωση.



                                                                 ;)