Wonderland...

Ο καθένας έχει την δικιά χώρα των θαυμάτων μέσα στο μυαλό του.Ένας κόσμος που όλες οι ευχές και τα όνειρα γίνονται πραγματικότητα.Δεν υπάρχει κακό,απληστία και οκνηρία.Κυριαρχεί μόνο το καλό.Παντού υπάρχουν χαρούμενοι άνθρωποι που ζω μια ευχάριστη και ξέγνοιαστη ζωή χωρίς προβλήματα.Χωρίς φόβο για το τι θα συμβεί αύριο.Γιατί ξέρουν ότι όλα θα είναι καλά.Μέχρι και το πιο μικρό πράγμα για αυτούς είναι έμπνευση για κάτι καινούργιο και μοναδικό.Τα δέντρα είναι φτιαγμένα από καραμέλες.Τα ποτάμια από υγρή σοκολάτα.Τα βουνά από παχύρρευστη κρέμα και τα σύννεφα από μαλλί της γριάς.Και γενικά όλα είναι ωραία και καλά.Αλλά ζούμε σε ένα παραμύθι που τελικά δεν έχει το τέλους όπου ο ξανθός πρίγκιπας και η όμορφη πριγκιποπούλα παντρεύονται,κάνουν παιδιά και ζουν σε ένα υπερευτυχισμένο βασίλειο.Αλλά έρχεται οι κακία μάγισσα και καταστρέφει τα πάντα.Φέρνει τη μιζέρια,το μίσος και την αδικία.Τα πάντα φορούν ένα μαύρο μανδύα.Με τη στεναχώρια τον άλλων αυτή γίνεται όλο και πιο δυνατή.Προσκαλεί και τις φίλες τις να έρθουν να την βοηθήσουν να καταστρέψει μέχρι και το παραμικρό ίχνος ανθρωπιάς και καλοσύνης.Την Αντιπάθεια και την Απέχθεια.Φεύγουν και αφήνουν πίσω τους το χάος να κυριαρχήσει.Και ερωτώ:τι νόημα έχει να προσπαθούμε να κάνουμε τη ζωή μας καλύτερη αφού κάποια στιγμή η κακιά μάγισσα θα έρθει και θα τα καταστρέψει όλα;;;

Dreams...

Όνειρα,όνειρα,όνειρα.Όλοι λίγο-πολύ έχουμε κάποια όνειρα-στόχους που θέλουμε να πραγματοποιήσουμε μεγαλώνοντας!Στην αρχή θα κάνω μια στάση στην έννοια του ονείρου.Το όνειρο είναι ένα από τα πέντε ψυχολογικά φαινόμενα.Αυταπάτη,ένστικτο,όνειρο,παρειδωλία,προμνησία.Όνειρο είναι η βίωση μίας σειράς εικόνων,ήχων ή άλλων αισθήσεων,ιδεών,συναισθημάτων και μορφών που ενδεχομένως δημιουργούν μια,συνήθως αλλοπρόσαλλη  ιστορία κατά τη διάρκεια του ύπνου.Το περιεχόμενο των ονείρων δεν έχει συνήθως τη λογική αλληλουχία της φυσικής πραγματικότητας και είναι πέρα από τον συνειδητό έλεγχο αυτού που το βιώνει. Η εξαίρεση σ' αυτό είναι γνωστή ως συνειδητό όνειρο κατά το οποίο το άτομο συνειδητοποιεί ότι ονειρεύεται και συχνά είναι σε θέση να αλλάξει το ονειρικό του περιβάλλον και να ασκήσει έλεγχο σε διάφορες πτυχές του ονειρικού περιεχομένου. Το ονειρικό περιβάλλον είναι πολύ πιο ρεαλιστικό κατά τη διάρκεια του συνειδητού ονείρου - συχνά αντίστοιχου ρεαλισμού με τον φυσικό κόσμο κατά τη διάρκεια της εγρήγορσης - και οι αισθήσεις του ατόμου οξυμένες.Αυτή είναι η επιστημονική εξήγηση του ονείρου.Στην πραγματικότητα για μας όνειρο είναι ένας στόχους που θέλουμε πάση θυσία να ικανοποιήσουμε.Όνειρο είναι να ζεις σε ένα δικό σου κόσμο που πρόσβαση δεν έχει κανένας άλλος εκτός από αυτούς που βρίσκονται στην ίδια διάσταση με εσένα.Δηλαδή με λίγα λόγια κάποιος που ονειρεύεται είναι εκτός πραγματικότητας.Καταλαβαίνουμε πως ένα όνειρο είναι πραγματικό όταν δεν ξέρουμε ακριβώς γιατί θέλουμε να το πραγματοποιήσουμε αλλά επειδή απλά θέλουμε.Και αυτή είναι η διαφορά μεταξύ των ονείρων και της πραγματικότητας.Γιατί αν το καλοσκεφτούμε τα όνειρα και η πραγματικότητα είναι σαν το νερό με το κινητό.Μερικές φορές καταστρέφονται όταν έρχονται σε επαφή.Αν η πραγματικότητα είναι ζήτημα οπτικής γωνίας η ζωή μας έχει πολλούς σκηνοθέτες...Ως ένα σημείο διαλέγουμε εμείς τι βλέπουμε...Ως ένα σημείο είναι η τύχη...κι ως ένα σημείο διαλέγουν άλλοι. Ακόμα κι όταν έχεις όλες τις πληροφορίες, πολύ συχνά, δεν ξέρεις να τις διαβάσεις σωστά. Αλλά το χειρότερο είναι πως οι πληροφορίες που δεν έχεις είναι συνήθως εκείνες που μπορούν να σε βλάψουν περισσότερο.Όπως προείπα όνειρα θα πει στόχους.Από τότε που ο πρώτος πρωτόγονος είδε ένα βουβάλι να περνάει και αποφάσισε να το κυνηγήσει,στον άνθρωπο άρεσε να βάζει στόχους.Πρέπει να είναι κωδικοποιημένο σε κάποιο γονίδιο του DNA μας δεν εξηγείτε αλλιώς.Δεν μπορούμε να ζήσουμε χωρίς να κυνηγάμε κάτι.Αλλά κάθε φορά που βάζουμε ένα στόχο,εμφανίζονται κάτι μικροσκοπικά ανεπιθύμητα πραγματάκια που ονομάζονται εμπόδια.Μπορούμε να τα ξεπεράσουμε;;;Και αν η ζωή είναι δρόμος μετ' εμποδίων αξίζει να κουνηθούμε από τη αφετηρία μας όταν το μόνο σίγουρο είναι ότι θα φάμε τα μούτρα μας;;Γιατί όταν βάζουμε στον πίνακα ένα όνειρο-στόχο που θέλουμε να πραγματοποιήσουμε πρέπει πάντα να ξέρουμε πως θα βρούμε  εμπόδια στο δρόμο μας για την επιτυχία τους.

Άρον των ποδιών σου και περιπάτει...

Έτσι λέω στους πολυαγαπημένους φίλους μου όταν  μελαγχολώ.Και δυστυχώς για αυτούς όταν μελαγχολώ θέλω να περπατήσω.Αλλά να περπατήσω πολύ.Τι καλύτερο από ένα άλσος για να περπατήσεις!Mα επειδή εγώ είμαι ανάποδος άνθρωπος πάντα προτιμώ να πηγαίνω στο Τατόι στους βασιλικούς τάφους!!Εντάξει δεν πάω για να δω τους τάφους αλλά είναι υπέροχα για περπάτημα.Και τις κρύες μέρες του χειμώνα ένας καυτός καφές στο χέρι είναι απαραίτητο αξεσουάρ.Το καλοκαίρι μπορείτε να κάνετε ένα πικ-νικ.Σας προτείνω ανεπιφύλακτα να πάτε!Αν βάλετε στο Google ''Τατόι'' θα σας βγάλει φωτογραφίες από το παλάτι,την πισίνα,την τεράστια αλάνα που είναι το κατάλληλο μέρος για σκυλιά..ειδικότερα αυτά που είναι υπερκινητικά τύπου κόλευ!!Και'γω κόλευ έχω και όταν πηγαίνουμε περνάει υπέροχα.Επίσης θα δείτε άλλα εγκαταλελειμμένα κτίρια.Βέβαια για την εποχή τους συντηρούνται μια χαρά.Εγώ να σας πω την αλήθεια θα έμενα εκεί.Μην χάνετε χρόνο.Τώρα που είναι και καλοκαίρι πηγαίνετε και θα με θυμηθείτε.Είναι ανυπέρβλητα για'μένα.Μέχρι και εξωτερικό σπα είχαν οι τότε βασιλιάδες.Τους σιχαμένους!!Θέλω και'γω!!!Το Τατόι βρίσκεται 15 χιλιόμετρα βόρεια της Αθήνας. Στο κτήμα βρίσκεται το θερινό ανάκτορο της πρώην ελληνικής βασιλικής οικογένειας.Το κτήμα περιήλθε στο δημόσιο τρεις φορές, το 1924, το 1973 και το 1994. Πάντα, μετά από καθεστωτικές αλλαγές, είτε δινόταν αποζημίωση στην τέως βασιλική οικογένεια, είτε δημευόταν αυθαίρετα όλη η περιουσία.Το 1924, με την ανακήρυξη της Β΄ Ελληνικής Δημοκρατίας, κατασχέθηκε το σύνολο της βασιλικής περιουσίας (δημόσια και ιδιωτική), υπέρ του Ελληνικού Δημοσίου. Για την ιδιωτική περιουσία επιδικάσθηκε αποζημίωση, που ουδέποτε εισέπραξε η τότε τέως βασιλική οικογένεια.Η ιστορία του Τατοΐου είναι ο άθλος της σχεδόν εκ του μηδενός δημιουργίας και, στη συνέχεια, διατήρησης ενός από τα πιο ωραία δάση της Αττικής στους πρόποδες της Πάρνηθας.Για μένα είναι και πηγή έμπνευσης.Κάποτε είχαν βάλει και πινακιδούλες που σε κατεύθυναν αναλόγως το που ήθελες να πας.Αλλά δεν υπάρχουν πλέον.Ή μάλλον υπάρχουν μόνο οι κατασκευές που είχαν πάνω αυτοκόλλητα που σε κατεύθυναν.Τα αυτοκόλλητα δεν υπάρχουν πια!Δεν χάνεστε αλλά ήταν καλή εφεύρεση.Δεν νομίζω ότι υπάρχει κάποιος που πήγε και είπε ότι δεν του άρεσε.Και όποιος το έχει πει αυτό τότε είναι τρελός για δέσιμο!Επιπλέον είναι το κατάλληλο μέρος για αυτούς που θέλουν να ηρεμήσουν.Λοιπόν αρείται τα πόδια σας και περιπατείται(αν είναι λάθος διορθώστε με γιατί με τα αρχαία δεν είμαστε και πολύ φίλοι).Περιμένω εντυπώσεις!!