Τρίτη, 15 Μαΐου 2012

Χαμένος στη θλίψη..

Για άλλη μια φορά ένιωσα τη θλίψη  να διαπερνάει το σώμα μου!!!Βλέποντας του πάντες να γελούν και να σκέφτομαι....μα καλά σε όλους συμβαίνουν καλά πράγματα?? Μόνο εγώ  νιώθω τη θλίψη να με χαστουκίζει σαν τα κύματα τους βράχους...! Βέβαια εξακολουθώ να  βλέπω τους πάντες να κρύβουν τη λύπη τους πίσω από ένα χαμόγελο..ένα βλέμμα...!!Μα δεν το κρύβουν και τόσο καλά...αλλά συνεχίζω το μακρύ και σκοτεινό δρόμο μου χωρίς να έχει συμβεί τίποτα από όλα αυτά.Βλέπω τους άλλους να ζούνε σε ένα κοινότυπο και πάντα ίδιο για το καθένα κόσμο..και συνειδητοποιώ πως είμαι πολύ διαφορετικός...αν και το να είσαι διαφορετικός είναι προσόν.Και συνεχίζω τον ατελείωτο δρόμο μου..Και πάντα μέσα στο πλήθος ξεχωρίζει εκείνη.!Με το χαμόγελο χαραγμένο στο πρόσωπο της..τη χαρά να διακρίνεται στα υπέροχα μάτια της..δεν μου δίνει σημασία όμως..κάποιος με σκουντάει και επανέρχομαι στον κανονικό κόσμο έχοντας πια καταλάβει πως δεν έχω ούτε δύναμη ούτε ελπίδα για να τρέξω από πίσω της και να της πω τη πραγματικά νιώθω για 'κεινη.Ξαναβυθίζομαι στο κόσμο που υπάρχει μόνο αυτή! Είναι μαγικά μα δεν υπάρχει κανένας λόγος να τη κοιτάω..γιατί δεν θα βγει τίποτα..!!Αποφασίζω για άλλη μια φορά να βυθιστώ στη θλίψη μου όπως η άμμος ανάμεσα στα βράχια!

2 σχόλια:

  1. εάν δεν προσπαθήσεις δεν θα ξέρεις ποτέ εάν θα σε κοιτάξει διαφορετικά...
    μεγάλη αλήθεια αυτό...πίσω από τα πιο όμορφα χαμόγελα, συχνά κρύβεται και ο μεγαλύτερος πόνος..

    ΑπάντησηΔιαγραφή
  2. Αχχχ δεν έχεις άδικο...κοίτα τις περισσότερες φορές ξέρω αν πως με βλέπει κάποιος..και στην συγκεκριμένη περίπτωση..νομίχω πως εχω μαντέψει σωστά!!Όσο για τον κρυμμένο πόνο..είναι καθημερινό φαινόμενο πλέων!!

    ΑπάντησηΔιαγραφή