Κυριακή, 9 Νοεμβρίου 2014

Ανόητες φιλίες,ανόητα λόγια..

Φιλία ονομάζεται η σχέση μεταξύ δύο ή περισσότερων ανθρώπων, με κύριο χαρακτηριστικό την αμοιβαία πλατωνική αγάπη, αφοσίωση και κατανόηση, χωρίς κατ' ανάγκη να υπάρχει συμφέρον, κίνητρο ή ανώτερος στόχος.Είναι να εμπιστεύεται ο ένας τον άλλον, και να είναι ειλικρινείς μεταξύ τους.
 Η τουλάχιστον έτσι ονομάζεται η φιλία κατά τα λεγόμενα το wikipedia.

Δυστυχώς όμως οι φίλοι έρχονται και φεύγουν.Άλλους του απομακρύνουμε και άλλοι μας απομακρύνουν.Οι λόγοι;Πολλοί και διάφοροι.Σημαντικοί και μη..

Σε κάποιες περιπτώσεις καταλαβαίνεις τι τελικά χάνεις και κάνεις τα πάντα να καλύψεις την ρωγμή και να προχωρήσεις ανανεωμένος για καινούργιες περιπέτειες και εμπειρίες με αυτούς που αγαπάς.

Υπάρχουν όμως και οι φορές που φεύγεις για να νιώσεις συ ο ίδιος καλύτερα με τον εαυτό σου.Ίσως ψάχνεις μια διέξοδο γιατί σου κάνει πιο πολύ κακό από ότι καλό.Γιατί νιώθεις ότι δίνεις τόσα πολλά και παίρνεις τόσα λίγα..αλλά αυτό δεν είναι η ανιδιοτελής αγάπη;Όμως για πόσο αντέχεις αυτή την ''ανιδιοτελη αγαπη'';

Και ποιες φιλίες αξίζουν;

Δεν ξέρω ποιες αξίζουν,μα ξέρω ποιες δεν αξίζουν.Δεν αξίζουν αυτές που δίνεις τα πάντα και δεν παίρνεις τίποτα.Αυτές που είσαι εκεί κάθε στιγμή ενώ αυτοί είναι απασχολημένοι με τα δικά τους προβλήματα που δεν έχουν χρόνο για σένα.Αυτές που σε κάνουν να τους εμπιστευτείς ενώ σε εκμεταλλεύονται.Παίρνουν ότι θέλουν και όταν πλέον δεν σε χρειάζονται άλλο σε παρατάνε.Αυτές που θυσιάζεις πράγματα για να μπορέσεις να είσαι εκεί σε κάθε στιγμή και αυτοί απλά δεν σου δίνουν σημασία.Αυτές που είσαι εκεί για να ικανοποιήσεις το εγώ τους.

Αλλά ίσως φταις και συ.Που τους έδωσες αυτό το δικαίωμα.να μην σου δίνουν σημασία και να σε θεωρούν δεδομένο.Και συ να μένεις εκεί.Να είσαι συνέχεια εκεί.Να ξέρεις ότι κάνεις λάθος αλλά να μην σου παει η καρδία να τους αφήσεις μήπως και πληγωθούν και νιώθεις τύψεις γι αυτό που έκανες.


Και είναι ώρα να προχωρήσεις.Να παραδεχθείς την ήττα σου και να προχωρήσεις τουλάχιστον με το κεφάλι ψιλα.Με τα ψίχουλα αξιοπρέπειας που σου απέμειναν.Πονός..πονάς πολύ.Αλλά προχωράς.Γιατι πρέπει να προχωρήσεις.Δεν ωφελεί να μείνεις εκεί.Γιατί τους αφήνεις να σου κάνουν κακό χωρίς να τον έχουν επιδιώξει.Και όταν επιτέλους σταθείς στα πόδια και νιώσεις δυνατός βγαίνεις εκεί έξω και ξανά ψάχνεις.Η τύχη σου μπορεί να είναι αλλού.Άμα φοβηθείς να δοκιμάσεις,δεν θα μάθεις ποτέ αν θα τα κατάφερνες ή όχι.Μπορεί να πληγωθείς ξανά .Αλλά θα ξέρεις οτι προσπάθησες.Έχασες αλλά προσπάθησες.Ίσως βγεις νικητής όμως.Και τελικά βρεις αυτόν -ου περίμενες να σε στηρίξει,να σου προσφέρει όλα αυτά που αξίζεις να έχεις.

Και στο τέλος-τέλος εσύ δεν έχασες τίποτα.Αυτοί όμως..;;;



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου