Eventually everything is going good..!

Επιτέλους η ζωή μου καλυτερεύει!Κατά κάποιο πολύ περίεργο τρόπο.Αλλά αμφιβάλλω αν θα κρατήσει για πολύ.Βασικά είμαι σίγουρος ότι δεν θα κρατήσει.Φαίνεται το πόσο απαισιόδοξος είμαι!Θα προσπαθήσω να χαρώ τις καλές στιγμές μου τώρα γιατί μετά δεν ξέρω αν θα βρεθούν άλλες στο δρόμο μου!Οι εξετάσεις τελειώνουν οσονούπω,οι σχέσεις μου με την οικογένεια μου είναι μια χαρά.Τι άλλο θέλω!!Βασικά θέλω πολλά αλλά θα αρκεστώ σε αυτά!Βέβαια βρίσκω και κάποιες δυσκολίες στο δρόμο μου.Οι παλιές μεταμέλειες μου έρχονται ξανά στην επιφάνεια με στόχο να με συνθλίψουν για άλλη μια φορά και να με κάνουν να γονατίσω και να παραιτηθώ από τους στόχους μου.Αυτή τη φορά δεν θα υποκύψω.Θα συνεχίσω σταθερά το μακρύ δρόμο μου!Είχα μια συζήτηση με τον αδερφό μου (πρώτη φορά που κάναμε κανονική συζήτηση) και σχολιάσαμε τη φράση: ''When people see good,they expect good''.Βρήκα αυτή τη φράση στο internet και σκέφτηκα κατευθείαν τον αδερφό μου!Ανάμεσα σε αυτόν και τον άλλο αδερφό μου,αυτός είναι το ''The Bad Guy'' ενώ ο άλλος ''The Good Guy''.Έχει συνηθίσει να βγάζει προς τα έξω τον κακό του εαυτό ώστε όλοι να τον φοβούνται.Μα όποτε κάνει κάτι καλό το μετανιώνει.Μου είπε πως ποτέ δεν μετάνιωσε για ότι καλό έκανε για μένα.Εκείνη τη στιγμή ένιωσα το πως κάτι του έχει συμβεί για να μιλάει έτσι και πως πραγματικά με αγαπάει άσχετα αν δεν το δείχνει.Προσπάθησα να καταλάβω τι είχε γίνει μέχρι που ο άλλος μου αδερφός μπήκε στο δωμάτιο.Κοιτάχτηκαν και με ένα περίεργο βλέμμα και σηκώθηκε και έφυγε.Δεν είχα καταλάβει τι του συνέβαινε αλλά ήμουν αποφασισμένος να μάθω και να βρω τον τρόπο να τον βοηθήσω.Παρατήρησα πως μόλις ο αδερφός μου (ο Στέφανος) μπήκε στο δωμάτιο ο άλλος (ο Sebastian από το Σεβαστιανός το άλλαξε για ιδεολογικούς λόγους) βγήκε γρήγορα έξω με ένα περίεργο ύφος!Βέβαια δεν θα σταματήσω να ψάχνω μέχρι να βρω και την παραμικρή λεπτομέρεια ώστε να βοηθήσω την κατάσταση.Αποφάσισα λοιπόν να συζητήσω με τον Στέφανο και να τον πιέσω για να μάθω τα πάντα.Εδώ που τα λέμε είμαι και λίγο κουτσομπόλης..πολύ λίγο.Αλλά θα μάθω!!!!!!! :/

Lost..

Και μάλλον τώρα καταλαβαίνω πως είναι να χάνεις κάποιον που αγαπάς πολύ!Τώρα συνειδητοποιώ πως ένιωσαν κάποιοι γνωστοί μου όταν έχασαν πολύ κοντινούς τους ανθρώπους!Και πάντα κάνω την ίδια ερώτηση:''Γιατί όλα σε'μένα Θεέ μου;''.Δεν είναι ότι απομακρύνονται από εμένα απλά είμαι και απογοητευμένος από αυτούς.Λοιπόν θα μπω στο θέμα κατευθείαν !Πριν καιρό είχα μια μεγάλη ''μονομαχία'' με τον μεγαλύτερο αδερφό μου!Τα βάλαμε χθες κάτω μπας και τα βρούμε αλλά δεν..μου έκρυψε πράγματα που θα έπρεπε να ξέρω!Αλλά οκ!Δεν φάνηκα πολύ πρόθυμος να τα βρω μαζί του!Απλά έβαλα τα κλάματα και έτρεξα έξω σφαδάζοντας!Υπήρχε μεγάλη σύγχυση στη οικογένεια χθες!Κανένας δεν την ήθελε βέβαια και έτσι έσπευσαν όλη η οικογένεια να με βρει και να λυθεί το πρόβλημα!Αλλά εγώ εξαφανισμένος!Αποφάσισα να βγω με φίλους χθες μήπως ξεχάσω το τι έχει γίνει!Αργά το βράδυ γύρισα σπίτι.Ο αδερφός μου προσπάθησε να μου μιλήσει μα έτρεξα κατευθείαν στο δωμάτιο μου!Εξακολουθώ να μην του μιλάω μα δεν ξέρω αν κάνω καλύτερη την κατάσταση.Μάλλον όχι!Θα τον αφήσω να μου πει τι ακριβώς θέλει και θα κρίνω αναλόγως!Προς το παρών είμαι στη μέση του  πουθενά!!Ξέχασα να πω,πως το μόνο καλό τις υπόθεσης είναι ότι με δεχθήκανε  στη μουσική ακαδημία όπου είχα δώσει εξετάσεις!!Δεν το είπα σε κανέναν ακόμα!Απλά είδα το γράμμα στο γραμματοκιβώτιο και το πήρα!Το μόνο πράγμα αυτή τη στιγμή που με κάνει υπέρτατα χαρούμενο!!Θ α βάλω τα δυνατά μου για να δείξω ότι κι εγώ αξίζω!!

Alone...

Ίσως τώρα καταλαβαίνω πως είναι να είσαι εντελώς μόνος χωρίς κανένα να σε στηρίζει.να είναι πάντα εκεί για σένα..'Ηθελα να 'ξερα πως είναι να έχεις πολλούς ανθρώπους γύρω σου που σε αγαπάνε και είναι δίπλα σου σε οποιαδήποτε στιγμή της ζωής σου!Πρέπει να είναι τόσο ωραίο. Περπατάω στον δρόμο και βλέπω τριγύρω μου το κόσμο να χαίρεται έχοντας δίπλα του  αυτούς που αγαπούν. Έτσι προσπαθώ μάταια να νιώσω τι χαρά τους.Μα κάπου εκεί έξω ευελπιστώ πως υπάρχει και για μένα κάποιος που θα με αγκαλιάσει και θα μου πει πως είναι εδώ για μένα!Μόνο εκείνη τη στιγμή θα νιώσω πως υπάρχω πραγματικά .Αλλά  έχω πληγωθεί τόσο πολύ πλέον που δεν ξέρω αν μπορώ να εμπιστευτώ  κάποιον ξανά.Γιατί φοβάμαι πως θα ξαναπληγωθώ. Έχω μάθει να ζω μια ζωή μισή.Δεν μπορώ να κάνω ένα βήμα παρακάτω γιατί ξέρω πως το μόνο που με περιμένει είναι η εκδίκηση.Δεν θέλω να είμαι ένα φάντασμα στη ζωή των άλλων.Αν είναι να πληγωθώ ξανά καλύτερα και μόνος μου!Θα επιβιώσω κι έτσι...Ίσως καταφέρω και σταθώ στα πόδια μου χωρίς βοήθεια και να ανταπεξέλθω καλύτερα στις δυσκολίες που μπαίνουν στον δρόμο μου!