Άλλαξες..

-άλλαξες..
-οι καταστάσεις με έκαναν!
-εγώ σε έκανα?
-ναι.. εσύ.
-λυπάμαι..
-γιατί?
-που σε έκανα έτσι, δεν σου φέρθηκα σωστά..
-δεν πειράζει!

-πειράζει,μακάρι να είχα μυαλό τότε..
-τώρα δεν γυρίζει τίποτα, έγιναν δεν αλλάζουν!
-γιατί μου μιλάς έτσι?
-πως?
-απότομα,μέσα στην ειρωνεία, σαν να μην νιώθεις τίποτα για μένα..
-ξεχνάς!
-τι;
-Πως και εσύ έτσι μου μιλούσες τότε,τότε που σε παρακαλαγα,είχα ρίξει τον εγωισμό μου γιατί σ’αγαπουσα πιο πάνω και από μένα και εσύ; Δεν νοιάστηκες, δεν το σεβόσουν και απανταγες έτσι ακριβώς επειδή δεν ένιωσες ποτέ τίποτα!
-με εκδικεισαι?
-δεν έχει νόημα να το κάνω,κάνω κάτι καλύτερο!
-όπως;
-όπως το ότι σε ξεπερνάω κάθε μέρα και περισσότερο!
-είχες πει θα με αγαπάς για πάντα,αυτή είναι η αγάπη σου;
-σ’αγαπαω απλά είχα πει από ένα σημείο και μετά πως θα αρχίσω να βάζω τον εαυτό μου πιο πάνω απο’σενα..αυτό κάνω τώρα!
-συγγνώμη, γύρνα πίσω!
-ΠΟΤΕ. με άφησες άπειρες φορές, "να προσέχεις."
-μείνε να με προσέχεις,δεν μπορώ μόνος να προσέχω..
-Ε,σκέψου τότε λοιπόν ότι κι εγώ τότε που με απέρριπτες μόνος ήμουν αλλά προσεχα τον εαυτό μου αφού δεν είχα κανέναν να με προσέχει..